‘moonlight ;O (,thai)

มือซ้ายจับปากกา มือขวากุมขมับ

นั่งอยู่คนเดียว ในห้องสี่เหลี่ยมอันมืดมิด.

มีเพียงแต่แสงจันทร์ที่สาดส่องแสงลอดช่องผ่านม่านเข้ามา

แสงนั้น… ช่างรำไรเหลือเกิน

หน้ากระดาษ ขาวสะอาด หน้าหนึ่ง

ฉันไม่รู้ว่า.. ฉันควรเขียนอะไรลงไปดี ฉันจึง…

ฉันเดินออกไปข้างนอก ไปมองท้องฟ้ายามค่ำคืน

บนท้องฟ้านั้นโปร่งใส ไร้ดวงดาวและก้อนเมฆใดๆ

มีเพียงแต่พระจันทร์ที่ส่องสว่างสุกใสอยู่บนท้องฟ้า

แสงจันทร์กระทบมาที่ใบหน้าอันเศร้าหมองของฉัน

แสงนั้น กำลังถ่ายทอดพลังบางอย่างมาให้ฉัน มันคืออะไรกันนะ .. ?

ความรู้สึกแบบนี้ ….

หลังจากที่ฉันเพลิดเพลินอยู่กับมนต์แสงจันทร์อยู่เสียนาน

ฉันกลับไม่ได้สติ ไร้ความรู้สึกใดๆทั้งสิ้น…

ฉันกำลังทำอะไรอยู่ ? หยุดสิ ! ตัวฉัน ฉันบอกให้หยุด !..

เมื่อฉันรู้สึกตัวได้..

ฉันก็พบว่า …ตัวฉันกำลังเขียนบทความหนึ่งอยู่บนโต๊ะ

โดยไม่มีแสงสว่างใดๆ

นอกจาก…

แสงจันทร์ !

 

Advertisements
  1. No trackbacks yet.

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: